Paddotijd, deel 3

11-07-2009 | 08:19: Wie had ooit gedacht dat onder de huidige wetgeving er toch nog een deel 3 zou volgen op deze reeks? Ik niet, maar bloed kruipt kennelijk waar het niet gaan kan. Op basis van onwetendheid en stemmingmakerij, wist een Kamermeerderheid (CDA, VVD, CU, PVV) de hallucinerende paddenstoelen per 1 december 2008 op de lijst van verboden middelen te krijgen. Aanleiding daarvoor was het overlijden van een 17-jarig Frans meisje dat, nadat ze onder andere paddo's had gegeten, haar dood in Amsterdam tegemoet sprong. Welke rol de paddo's in dat drama gespeeld hebben bleef onduidelijk, vond ook Freek Polak, psychiater en bestuurslid van de Stichting Drugsbeleid (bron). In dit deel begeven we ons via een piepklein gaatje in de wet weer in de wondere wereld van de paddo's. Gewoon, omdat het kan en misschien wel omdat het beter is dan alternatieven zoals doornappels uit plantsoenen eten of comazuipen. (Onder invloed van paddo's is dit prentje redelijk realistisch. Nou ja... ) Tijdens een vakantie in Frankrijk (of all places) vond een vriend van ons het perfecte souvenirtje. Hij kocht in Parijs sporen van de Psilocybe cubensis, gewoon in een doodnormale winkel. Kennelijk zijn in Frankrijk de 'zaden' van hallucinerende paddenstoelen gewoon te koop. In Nederland blijken sporen in ieder geval niet onder de rigide wetgeving te vallen en dus kon hij zonder gevaar van vervolging het presentje aan ons overhandigen. Onze vriend waarschuwde ons dat zodra de we de sporen zouden laten ontkiemen tot paddenstoelen onszelf opeens wel strafbaar zouden maken aan het in bezit zijn van 'verboden middelen'. Het gerenommeerde Engelse medische tijdschrift The Lancet publiceerde in maart 2008 een nieuwe lijst van twintig roesmiddelen, gerangschikt naar gevaar. Bovenaan staan heroïne en cocaïne. Alcohol is nummer 5, tabak staat 9de, cannabis op 11, LSD op 14 en ecstasy op 18. Paddo’s worden niet genoemd, maar behoren tot dezelfde groep als LSD. Het CAM (Coördinatiepunt Assessment en Monitoring nieuwe drugs, nu onderdeel van de Inspectie Volksgezondheid) zag in 2000 geen noodzaak voor een totaalverbod (zie: Risicoschattingsrapport betreffende paddo’s (psilocine en psilocybine) PDF). Maar VVD-Kamerlid Fred Teeven wist het beter: „Het zijn gewoon harddrugs. Mensen denken dat ze kunnen vliegen. Dus moeten we dat spul niet meer verkopen.” Bron Maar aangezien 'hun' wetten de mijne niet zijn, dook ik toch in het wel en wee van paddo's kweken. Paddenstoelen blijken nogal gevoelig voor allerlei invloeden en met name schimmels kunnen een succesvolle kweek om zeep helpen. Het was dus zaak om alles zo steriel mogelijk te doen. Voor de benodigde spullen hoefde ik niet ver te zoeken; hier en meer specifiek hier kon ik alles vinden wat ik nodig had. (Thuiskweek in de zak. Binnen een paar weken brandstof genoeg om te vliegen) Het duurde niet lang of ik had mijn plastic bakje, zak en een mengsel van voedingsbodem en vochtvasthouders. Zorgvuldig had ik de sporen op het substraat geënt, en natuurlijk water gegeven, de hele handel in een zak gedaan en gewoon uit de zon op het aanrecht gezet. En toen was het wachten geblazen. Er ging een dikke week voorbij zonder ook maar één paddenstoel te zien. Na tien dagen waren er wat piepkleine paddenstoeltjes zichtbaar en na 15 dagen stond er een indrukwekkende bos paddo's in het bakje en was het tijd voor de oogst. Met een draai- en trekbeweging kwamen de paddenstoelen los van hun grond. Ik legde ze op een bord op een stukje keukenrol. Hoewel ze niet echt smakelijk zijn, kan men paddo's zo rauw eten maar gezien de sociale verplichtingen van die week leek het me beter om ze te drogen en te bewaren. En dus legde ik ze in de oven met alleen de ventilator aan (hoge temperaturen beïnvloeden de werking van paddo’s nadelig). In twee dagen tijd met zo nu en dan de ventilator aan en af en toe omdraaien waren mijn paddo's keurig droog. Op verzoek van minster Klink bracht het CAM (Coördinatiepunt Assessment en Monitoring nieuwe drugs) opnieuw een risicoanalyse uit in 2007, daarin werden de risico’s van het gebruik van paddo’s zelfs kleiner geschat dan in een eerder rapport uit 2000, de belangrijkste punten uit het 2007 rapport waren: Gezondheid individu: geen risico Volksgezondheid/samenleving: gering risico Openbare orde en veiligheid: gering risico Criminele betrokkenheid: geen risico Voor de volledige conclusie Versie van 01-07-2009 openen ');" href="http://www.minvws.nl/images/aanvullende-informatie-paddoincidenten-amsterdam-def_tcm19-154240.pdf" target="_blank">zie hier, een PDF van het Ministerie van Volksgezondheid.

Hierna legde ik de gedroogde paddo's op een snijplank en met mijn hakbijltje maalde ik ze fijn tot piepkleine stukjes. Ondertussen smolt ik een reep pure chocolade om uiteindelijk de fijngehakte paddo's toe te voegen. Chocolade en paddo's schijnen goed samen te gaan. Al in 1502 schonk de Azteekse koning Montezuma II een brouwsels van cacao en paddo's aan zijn gasten. De chocolade zou de werking versterken en is natuurlijk ook een goeie manier om de paddo's luchtdicht te verpakken. Enfin, het eindresultaat schoof ik in de koelkast en toen was het afwachten tot een geschikt moment zich zou aandienen.


(Ab Klink, minister van verboden, verbieden en uitbannen. Dankzij hem werd de auteur onder gelijke omstandigheden opeens crimineel)

Het grootste probleem van paddo's is het juist kunnen inschatten van de dosering. Grofweg kan men het volgende aanhouden van mild, medium tot sterk respectievelijk 6-15, 11-29 en 16-42 gram verse paddenstoelen per persoon. Het is dan wel zaak om te weten welke paddenstoelen je neemt, er bestaan krachtige en minder krachtige soorten, dus informeer jezelf.

Andere belangrijke zaken zijn:

1) Nuttig geen paddo's in combinatie met medicijnen, alcohol en drugs.
2) Voel je jezelf niet lekker, heb je problemen of ben je depressief neem dan GEEN paddo's.
3) Een lege maag is zeer aan te bevelen.
4) Nuttig paddo's ALLEEN in een rustige en vertrouwde omgeving.
5) Als je nog geen ervaring hebt, zorg dan dat er iemand in de buurt is die je vertrouwd en over je kan waken.
6) Vitamine C remt de werking, een fles verse jus d'orange onder handbereik kan handig zijn.

We hadden de zeven bovengenoemde punten in acht genomen en we togen met mijn zelf gemaakte paddoreep naar een stil plekje in het bos. De reep smaakte erg lekker en behalve een aangenaam geknisper was er niets van de toegevoegde paddo's te merken. Op basis van het gewicht en de soort had ik voor een geschatte dosis 'gemiddeld' gekozen. Na een half uurtje genieten van de avondzon begon de reep zijn invloed te laten gelden.


(Drogen onder de ventilator van de oven gaf een goed en snel resultaat)

Er was een aangenaam licht gevoel in het hoofd, ik zag langzaam aan een keurig patroon van vierkantjes in het gras verschijnen en de pluimen van het riet leken te dansen. Het licht werd intenser en de kleuren sterker. Toen kwam de lachkick. Onbedaarlijk lachen, als een volslagen krankzinnige lag ik op mijn rug te schateren. Alles was ook zo mooi en leuk.

Het leuke van paddo's, in tegenstelling tot bijvoorbeeld alcohol, is dat je rationeel blijft (ik wel). Oké motorisch gezien sla je nog geen deuk in een pakje boter en visueel lijkt de werkelijkheid een geheel eigen leven te lijden. Maar hoewel deze kenmerken die lijken op dronkenschap de overhand hebben, blijf je heel bewust.

Mijn reep bleek krachtiger dan ik dacht. Als ik mijn ogen sloot kwam ik in een felgekleurde wereld van symmetrische caleidoscoopachtige figuren. Ik zag lotusbloemen, Zuid-Amerikaanse afgodsbeelden en emeraldgroene jungles met watervallen en vlinders. Liggend op mijn rug en met de ogen open leken de wolken te transformeren tot mythische figuren die een prachtig schouwspel gaven. De stralend witte wolken hadden een gouden rand en de achtergrond was glanzend paars tot diep blauw. Er was geen spoor van fysiek onbehagen en ik wist instinctief dat deze trip nog maar het begin was.

Bijna gewichtloos ging ik op in mijn wereld, ik bleef maar lachen om al dat moois. Ik had het gevoel al dagen daar te zo liggen maar toen ik naar mijn horloge keek bleken er pas 50 minuten na het eten van de reep verstreken te zijn. Paddo's hebben de eigenschap om ieder besef van tijd compleet weg te vagen en dat was wat mijn paddo's dan ook deden.

Na twee uur verbazen en verwonderen over de meest vreemde effecten die de reep teweegbracht, besloten we om terug te keren naar de auto en daar wat muziek te gaan luisteren. Zwaaiend op mijn benen die van rubber leken en nog steeds in een technicolor werkelijkheid pakte ik onze spullen in. Ik controleerde of we niets vergeten waren en we gingen op pad. Hoewel ik exact de weg terug wist, was de wandeling zelf nog niet zo eenvoudig. Mijn motoriek was verstoord en ik liep als een soort Jack Sparrow, de hoofdrolspeler uit de film 'Pirates of the Carribean' door het bos. Het vreemde effect was uiterst vermakelijk. Omdat ieder tijdsbesef weg was leek het alsof ik al uren aan het lopen was, maar mijn horloge zei dat ik nog maar een paar minuten onderweg was. Die vaststelling gaf weer aanleiding tot een onbedaarlijke lachbui.

Eenmaal terug in de auto deed ik de muziek aan die zo intens klonk dat het leek alsof ik een high-tech dolby surround system had in plaats van het blikken doosje dat er werkelijk was. Of het door de muziek kwam weet ik niet, maar toen ik mijn ogen sloot bleek ik in staat terug te kunnen reizen naar mijn herinneringen. Als in een film bleek ik in staat om herinneringen naar keuze op te roepen, om vervolgens als een toeschouwer er naar te kijken. Ik zag mijzelf en anderen in situaties die ik ooit eens beleefd had.


(Een herkenbaar beeld voor de paddogebruiker)

Het waren een soort interactieve herinneringen in groot detail, alles klopte en ik besloot bepaalde kleine details te onthouden om later te controleren aan de hand van foto's of er overeenkomsten waren. Als een tijdreiziger skipte ik door mijn herinneringen en bleef daar observeren waar ik meer wilde zien of horen. Het was een feest van herkenning en soms werden mij ook dingen duidelijk waarom iets op een bepaalde manier was verlopen, dat was best wel confronterend maar maakte ook veel duidelijk.

Het vreemde van deze 'tijdreizen' was dat ik mijzelf en de situatie zag alsof ik daar boven zweefde. Hoe kon ik vanuit die hoek herinneringen aan iets hebben? Was het mijn fantasie die zorgde voor de beelden? Het leek allemaal zo ontzettend echt. Ik maakte hoe dan ook dankbaar gebruik van de mogelijkheid om lang vergeten herinneringen opnieuw te bekijken en er van te leren. Het was ontroerend en en soms zelfs emotioneel, twee gevoelens die mij doorgaans vreemd zijn.

Toen er ongeveer zes uur na inname waren verstreken, hoorde ik een stem in mijn hoofd zeggen dat het genoeg was en dat ik klaar was. Nu weet ik dat er mensen zijn die zeggen stemmen te horen en ook in boeken en films komt het fenomeen nog wel eens aan bod. Maar zelf had ik nog nooit zo een ervaring gehad en het was voor mij de allereerste keer, ik vond het heel bizar. Ik opende de ogen en het struikgewas voor me wuifde nog wat na en toen stond de wereld opeens weer gewoon stil. Ik had mijn motoriek weer terug en ook visueel klopte alles weer al hadden lichtpunten nog steeds een mooie krans.

Ik voelde me fit, uitgerust, helder en had het gevoel iets over mijzelf geleerd te hebben. Ik probeerde mijn reactievermogen uit liet mijn partner wat voorwerpen naar me toe gooien; oog-handcoördinatie en reactiesnelheid waren weer als vanouds. Ik kon weer met gesloten ogen op één been blijven staan en ik had honger.

Dit is het einde van deze reeks en ook van mijn experimenten met paddo’s. Ik heb u in de voorgaande twee delen (zie hier en hier) zo veel mogelijk persoonlijke als algemene informatie gegeven. Het bezit en gebruik van hallucinerende paddenstoelen is nu bij wet verboden en in die zin raadt ik eenieder af paddo’s te bezitten of te gebruiken.

Wie maling aan de wet heeft en toch besluit hallucinerende paddenstoelen te gebruiken, wijs ik met klem op de hierboven genoemde zes veiligheidspunten. Wie binnen de wet wil trippen, kan kijken naar alternatieven zoals de nog vrij te verkrijgen Sclerotia-Sclerotium of ‘Philosopher Stones’ of de veel heftigere San Pedro cactus (Trichocereus Pachanoi).

Hoe dan ook, vermijd onder alle omstandigheden zaken zoals doornappels, nootmuskaat of andere alternatieven waarvan de uitwerking onzeker en de kans op een slechte ervaring heel groot is.