Geen open deuren maar visie

De commissie Van de Donk getuigt in het regeringsadvies 'Geen deuren maar daden' van een tunnelvisie waar de Noord-Zuidlijn met gemak drie keer doorheen kan. De adviescommissie roemt de 'rustige en veilige omgeving voor de volwassen cannabisgebruiker' die de coffeeshop biedt en stelt dat coffeeshops 'niet echt problemen veroorzaken'. Moeten we daar blij om zijn?

Tussen het recent heroplevend populisme en het vele mediageweld waarin cannabis en coffeeshops regelmatig als pispaal fungeren zou je het haast denken. Toch is het niet minder dan logisch dat de commissie het belang van de coffeeshop onderkent. Het succes van het coffeeshopmodel heeft zich de afgelopen 35 jaar meer dan bewezen. Het is ondenkbaar dat een serieuze commissie aan dat succes voorbij gaat.

Ons land geldt internationaal nog altijd als de bakermat van pragmatisch drugsbeleid. The Dutch approach dient op steeds meer plaatsen in de wereld als voorbeeld voor een tolerantere koers. Helaas ontbreekt dit internationale perspectief in het rapport-Van de Donk volledig. Het woord buitenland valt alleen in verband met de export van Nederwiet, als de plek waar drugstoeristen in de grenssteden vandaan komen, en in een pleidooi om de straffen voor overtredingen van de Opiumwet meer in overeenstemming te brengen met wetgeving elders in Europa.

Natuurlijk is het goed dat de commissie de rug recht houdt en nuchter vaststelt dat het ‘afstandscriterium', een voorgeschreven minimumafstand tussen scholen en coffeeshops onzin is. Uiteraard zijn wij blij met het voorstel om de maximale handelsvoorraad van 500 gram omhoog te brengen tot een beter hanteerbare hoeveelheid. Ook de suggestie om eindelijk eens serieus werk te maken van experimenten met regulering van de achterdeur is welkom.

Maar ondertussen is er in het 'buitenland' veel meer debat over de onzin van het drugsverbod, bereidt Portugal wetgeving voor om marihuana te legaliseren, en ziet in de VS de ene na de andere versoepeling van het kansloze verbodsbeleid het licht. Het is de geleerde commissie in vijf maanden koortsachtig navelstaren allemaal ontgaan. Een gemiste kans.

Het bestuur

Lees hier rapport Adviscommissie van de Donk