Het gevaar van cannabis volgens Yoram Stein

Het bizarre van het boek van Yoram Stein is dat zijn argumenten over de
laconieke houding van de overheid en de drugsinstellingen (met name van
het Trimbosinstituut) jegens de (vermeende) gevaren van cannabis,
precies dezelfde zijn waarop sinds de eerste helft van de jaren negentig
de verharding van het Nederlandse softdrugsbeleid startte.

Als het tegenwoordig zelfs normaal is dat drugshonden ingezet worden om
op scholen leerlingen te besnuffelen op het gebruik van cannabis,
lockers worden doorzocht (waar bijna nooit een "buit" wordt
aangetroffen) op school , drugsinstellingen cannabis sinds een aantal
jaren als verslavend omschrijven (welke overtreffende term blijft er nog
over voor harddrugs?), de overheid coffeeshops nabij scholen wil sluiten
en gesnapte thuistelers van Nederwiet hogere straffen krijgen dan
bijvoorbeeld een huisdealer van heroïne, roept dit de vraag op waar
Yoram Stein zijn beschuldigingen van een slappe overheid jegens cannabis
op baseert.
En daarbij, het argument dat Yoram Stein verslaafd is geraakt doordat
Nederwiet tegenwoordig tot wel vijf keer sterker is geworden raakt kant
nog wal. Wanneer een alcoholist stopt met drinken en de schuld van zijn
verslaving legt bij het verschil in promillage tussen bier en whisky,
zou geen enkele journalist hier aandacht aan besteden.
 
Hoe komt het toch dat als het om drugs gaat (niet alleen cannabis!) er
meteen naar het middel gekeken wordt als bron van alle kwaad en niet
naar hoe de persoon met dat middel is omgegaan? Hoe komt het toch dat
als het over drugs gaat er haast automatisch gewezen wordt naar de
overheid! Is de drug nog legaal dan moet het verboden worden. Is het
middel al verboden dan moet er harder opgetreden worden, etc. etc).
 
Blijft over dat er wel degelijk aandacht besteedt moet worden aan
cannabis. Uiteraard is Nederwiet niet vijf keer sterker geworden, maar
toch is een stevige discussie over dit product op zijn plaats. Hetzelfde
geldt voor het gebruik onder jongeren waar in mijn ogen er teveel van
wegvluchten in "de wolk van wietdampen".
 
Zonder ook maar op enige manier de werking met elkaar te vergelijken
vertoont cannabis en alles wat zich daar om heen afspeelt dezelfde
volkse trekken als dat van alcohol wat betreft het aanbod van soorten,
verkooppunten, gebruik, misbruik enz.
Het is in dat licht waar de discussie over het cannabis- en
coffeeshopbeleid moet gaan. Als mijn bijdrage verwijs ik naar het artikel over het sluiten van coffeeshops nabij scholen. (Parool maart 2010)

August de Loor
Adviesbureau Drugs